“That’s entertainment”

We leven in een tijd vol prikkels, prikkels die zo snel mogelijk moeten leiden tot entertainment. We kunnen het ons bijna niet meer voor stellen om de trein te nemen zonder minimaal een keer social media te hebben geopend. Dit is nou eenmaal het resultaat van een consumptiemaatschappij die draait op steeds meer en steeds sneller. Het wordt steeds moeilijker om antwoord te geven op de vraag: wat heeft ook alweer echt waarde en betekenis?  Het boek If cats disappeared from the world kan worden gezien als een reflectie van dit wereldbeeld. De schrijver stimuleert de lezer om weer antwoord te geven op deze vraag.

Het verhaal

Het boek is geschreven door de Japanse schrijver Genki Kawamura. Het verhaal neemt je mee in de laatste paar dagen van een terminaal zieke man, het hoofdpersonage. Dan verschijnt de duivel: een man die zichzelf Aloha noemt, herkenbaar aan zijn vroijk Hawaii-shirt. Een surrealistisch beeld wordt van de duivel geschetst met een surrealistisch aanbod. ‘Ik laat je een dag langer leven in ruil voor het laten verdwijnen van iets uit de wereld’. Met elke overweging die hij moet maken, denk je met hem mee. Zou ik dit kunnen? Wat is onmisbaar? Wat is meer waard dan mijn eigen leven?

"We only understand the weight of something when we imagine a world without it." - Genki Kawamura

Author : Genki Kawamura

Onmisbaar

Het verhaal speelt dan ook in op verliesaversie, we gaan pas echt iets missen als het dreigt te verdwijnen. Films, telefoons en uiteindelijk zelfs tijd: dat zijn de dingen die Aloha aanbiedt om te laten verdwijnen. Het hoofdpersoon heeft tot nu toe afscheid kunnen nemen van alle dingen die hem werden aangeboden voor de afspraak. Totdat Aloha hem vraagt iets op te geven dat geen object is, maar iemand: Cabbage, zijn kat.

Totdat Aloha hem verteld dat hij Cabbage moet opgeven. Cabbage is de kat van het hoofdpersonage en die staat symbool voor de band die hij met zijn ouders had. Cabbage is alles voor het hoofdpersonage. Het is zijn comfort, zijn beste vriend zijn compagnon. Hierdoor komt hij tot de realisatie dat hij het niet over zijn hart zou kunnen krijgen om katten van de wereld te laten verdwijnen. Dit zou namelijk ook betekenen dat hij afscheid moet nemen van de herinneringen die hij van zijn ouders heeft met de kat en wat zou er dan nog overblijven? Dan verwijder je niet de ruis van entertainment, maar iets veel kostbaarders: betekenis, herinneringen, verbinding. 

Mijn reflectie

Het boek heeft mij ontroerd. Iedere stap of gedachte die het hoofdkarakter nam, nam ik met hem mee. Ik ging nadenken over dingen in mijn leven. Wat is in mijn leven ruis? En wat geeft mij juist het gevoel écht te leven? Ik vond het erg fijn om hier even op te reflecteren, want soms voel ik me ook echt een zombie als ik in de trein zit achter mijn telefoon. Het boek gaf mij de kans om er weer aan te worden herinnerd om dankbaar te zijn voor de relaties in mijn leven, want inderdaad dat zal het nooit waard zijn om op te geven, ook al zou het mijn leven kosten.

Wat denk jij?

Het boek nodigt op een subtiele manier uit tot positief gedrag. Laten we met zijn allen even stilstaan bij het feit dat we veel mooie dingen hebben in het leven, en dat entertainment fijn kan zijn, maar dit zal nooit opwegen tegen de relaties en verbinding die het leven betekenis geven.

Zijn er voor jou dingen die je nooit zou kunnen op geven?

Deel je antwoord met ons!

Ken jij inspirerende verhalen of initiatieven die laten zien dat de samenleving in positieve zin verandert? Stuur je verhaal naar stories@wearenami.com. We zetten jouw verhaal graag in de spotlight!